Ik kan wel heel visionair ingesteld zijn en van grote woorden en grote beloftes zijn, maar als ik merk dat dat niet aanslaat? Om het authentiek te houden weet je dat het bij een organisatie moet passen. Dus daar kijk je naar. Welk profiel hebben de mensen?, veel testen, interviews afnemen, concepten tegen mensen aanleggen en aanvoelen op wat je terugkrijgt en daarop doorcreëren. En stiekem ben ik er daardoor juist super trots op deze strategie . This is why.

Bij een verzekeraar met veel ‘ blauwe mensen’, mensen die dol zijn op cijfertjes en concrete doelen was een concrete strategie met heldere doelen in het beleid dan ook wat ik te doen had. Maar ik vind ook dat een strategie mag strekken (zonder het elastiek maar in de buurt van knappen te laten komen dan hé). Eenmaal om tafel zag ik hoe welwillend iedereen was en hoe graag iedereen goed wil doen. En dan ontstaat er iets en rolt de strategie eruit. Is het helemaal hip en cool? Niet perse, maar zoveel meer waard dan een hip jasje dat niet past. Waarom hij zoveel waard is? Het zit hem (ook deze keer) in de kleine lettertjes. Ik wilde een stok achter de deur en dat door financiële druk achter de doelstelling te zetten (want laten we wel wezen, het gaat toch om een financiële instelling met als bestaansrecht het ‘bewaken en providen van jouw geld’) (geld blijft een ding zegmaar). Die financiële stok achter de deur kwam er door de uitstoot te compenseren tot dat de doelstelling zero emissie bereikt zal worden. Sommigen noemen het afkopen, sommigen vinden het niet fancy of niet eerlijk, maar ik zie dat dit hier juist versnellend gaat werken. Er ontstaat financiële druk als het verduurzamen niet hard genoeg gaat. En dat dit is meegenomen terwijl men wist dat de prijzen van compenseren flink gingen stijgen. Respect. Hiermee maak je impact. Nog iets wat ik echt heel tof vindt, wat je vaak aan de voorkant niet ziet bij

strategieën bij bedrijven. Is dat ze scope 3 meenemen in hun strategie. Scope wattus?! In CO2-land wordt gebruik gemaakt van the Greenhouse Protocol, een model die praat over de uitstoot van een bedrijf onderverdeeld in scope 1,2 en 3. Een model die bedrijven kunnen gebruiken om hun uitstoot te verantwoorden in bijvoorbeeld hun jaarverslag. Officieel hoef je alleen scope 1 en 2 te benoemen bij je uitstoot, terwijl 3 juist vaak de meest uitstoot bevat . Kort door de bocht is scope 3 jouw indirecte uitstoot. Dus niet de uitstoot van jouw pand of het bezorgen van je pakketjes, maar bijvoorbeeld de invloed van jouw beleggingen of de uitstoot van bedrijven die wordt veroorzaakt door zaken voor jou te doen. Jouw invloed, want als jij er niet zou zijn zou het er niet zijn. Dan kun je zeggen: als ik het niet doe doet een ander het wel. Nee, jij hebt nu de kans om het goed te doen, om het op een goede manier te doen! Unigarant heeft deze kans met beide handen aangegrepen en dus ook scope 3 erbij gepakt in de strategie. Dan maak je hem dus echt BOLD. En het klinkt misschien heel makkelijk, bijvoorbeeld de uitstoot van je beleggingen naar zero emissie brengen, maar echt jouw hele invloed in kaart hebben en echt nul uitstoot. Dat schijnt zo makkelijk niet te zijn. Daarom merkte ik ook hoe belangrijk het is een governance model te ontwikkelen. Dat het beleid meteen wordt doorgevoerd in de organisatie. Hierdoor is bijvoorbeeld een speciale echt ‘zware’ werkgroep opgezet voor duurzaam beleggen. En die zijn nu keihard aan het werk om dat zo snel mogelijk en zo gedegen mogelijk naar zero emissie te krijgen. En dat is wel waar ik uiteindelijk super trots op ben. De beweging die er ontstaan is, juist omdat we het authentiek hebben gehouden. Dus petje af voor Unigarant. Waar aan de voorkant lijkt dat ze een saaie strategie hebben, maar als je echt goed kijkt ze 1 van de boldest strategieën onder de verzekeraars hebben.